بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

«یَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ»؛ به قرائت پی در پی و دنباله­ دار «تلاوت» گفته می­شود. سؤال: چه کسانی حق تلاوت را به­ جا آورده و از این کتاب الهی به طور کامل پیروی می­کنند؟

در جواب به این پرسش چند معنا بیان شده است: [1]

معنای نخست: مقصود این است که آنها به طور کامل از تورات پیروی کرده و دقیقاً بر طبقِ حلال و حرام آن عمل می­نمایند. شاهد سخن مزبور، آیه­ ی ۲ از سوره­ ی قمر است که فرمود: «وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها»، قمر به دنباله­ ی خورشید می­ آید، و در این­جا نیز چنین گفته می­ شود: «أنه یتبعونه یعنی التوراة حق اتباعه و لا یحرفونه ثم یعلمون بحلاله و یقفون عند حرامه و منه».

معنای دوم: یعنی آنها در مقابل کسانی که از محمد صل الله علیه و آله پرسش می­ نمایند- بر طبق آنچه در کتب آنها آمده- کاملاً ایشان را توصیف می­نمایند. طبق این مبنا، ضمیر در کلمه­ ی «یَتْلُونَه»- نه به «کتاب» که- به پیامبر اکرم صل البله علیه و آله باز می­گردد.

معنای سوم: یعنی آنها به هنگام برخورد با آیه­ ای که در آن ذکر بهشت به میان آمده، آن را از خدا درخواست می­نمایند، و همان­طور هنگام مواجهه با آیات جهنم و عذاب، که با تلاوت آن به خدا پناه می­برند. چنان­که حضرت امام صادق علیه السلام به این نکته تصریح نموده است.

معنای چهارم: یعنی تلاوت آنها به گونه­ای است که الفاظ را از لحاظ الفاظ نیکو أداء کنند و از نظر معنا و محتوا آن را درک می­ نمایند.

معنای پنجم: مقصود آن است آنها به طور کامل بر طبق کتاب عمل نموده، محکماتِ آن را إجرا کنند، به متشابهاتِش ایمان آورده و مشکلاتِ آن را به اهلش واگذار کنند.

وجه جامع و مشترک همه­ ی کتب آسمانی هدایت و نور است؛ چنان­که فرمود: «إِنَّا أنْزَلْنَا التَّوْراةَ فیها هُدىً وَ نُورٌ»«مائده/44»، و فرمود: «وَ آتَیْناهُ الْإِنْجیلَ فیهِ هُدىً وَ نُورٌ»«مائده/46»، و نیز فرمود:‌ «قَدْ جاءَکُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ کِتابٌ مُبینٌ»«مائده/15».

بر این اساس، هر کسی که تلاوتش منصفانه، آزاد و به دور از هر تعصبی باشد به بصیرت حقیقی خواهد رسید. کلمه­ ی «حَقَّ تِلاوَتِه»، مفعول مطلق نوعی است، به همین جهت نوعِ خاص تلاوت برای افراد متفاوت خواهد بود، به عنوان نمونه:

الف) تلاوت کردنی که با خشوع و خضوع و صفای اعتقاد و با دلی لرزان باشد، چنان­که فرمود: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذینَ إِذا ذُکِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ...»«انفال/2».[2]

ب) تلاوت کردنی که با تدبر در معنا و پیروی از احکام آن بوده، موجب افزایش ایمان شود، چنان­که فرمود: «... وَ إِذا تُلِیَتْ عَلَیْهِمْ آیاتُهُ زادَتْهُمْ إیماناً»«انفال/2».[3]

ج) تلاوتی که موجب شکوفایی عقلی شود،‌ چنان­که فرمود: «وَ لِیَتَذَکَّرَ اُولُوا الْألْباب»«ص/29».



[1]. ر.ک: طبرسى، فضل بن حسن‏(1372هـ ش)ج‏1، ص374؛ همچنین، ر.ک: ابن کثیر دمشقى، اسماعیل بن عمرو(1419هـ ق)ج‏1، ص282؛ و نیز، ر.ک: طبرى، ابوجعفر محمد بن جریر(1412هـ ق)ج‏1، ص412.

[2]. ابوالفتوح رازى، حسین بن على‏(1408هـ ق)ج‏2، ص136.

[3]. راغب اصفهانی، حسین بن محمد(1374هـ ش)ج‏1، ص445.

  • سعید شریف دینی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی