بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

۲ مطلب در دی ۱۳۹۵ ثبت شده است

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَمْتِعْنَا مِنَ الْهُدَی بِمِثْلِ ضَلَالَتِهِ، وَ زَوِّدْنَا مِنَ الْتَّقْوَی ضِدَّ غَوَایتِهِ، وَ اسْلُک بِنَا مِنَ التُّقَی خِلَافَ سَبِیلِهِ مِنَ الرَّدَی

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست، و ما را از هدایتی که در دوام و پابرجایی مانند گمراهی او باشد بهره‌مند ساز، و در برابر تباهی او به ما توشه تقوا کرامت فرما، و خلاف راه هلاکت‌بار او ما را به راه تقوا رهنمون شو.

 

مفهوم در خواست هدایت به میزان گمراهی شیطان

شیطان عامل ظلالت در همه حوزه ها و عرصه هاست، تو گویی جز خطا  نمی داند و نمی کند و غیر از تمرد وحیله و دسیسه به چیزی نمی اندیشد و در همه این محورها تا بی نهایت پیش رفته است و جالب اینکه امام (ع) از خداوند متعال به اندازه ضلالت شیطان، هدایت در خواست فرموده است که کنایه از تعالی مطلق و رشد بی حد می باشد و از سویی تقوی را ضد گمراهی او شمرده است. اگر شیطان در ظلالت و فریب در منزل و جایگاه نهایی نبود، امام (ع) در خواست هدایت، آ« هم به میزان گمراهی او نمی فرمود و دقیقا بدین جهت است که خداوند سبحان در قرآن خطاب به این اهریمن پلید می فرماید:

 «قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّکَ رَجِیمٌ وَإِنَّ عَلَیْکَ اللَّعْنَةَ إِلَىٰ یَوْمِ الدِّینِ»

فرمود: «از این [مقام‌] بیرون شو که تو رانده‌ شده‌اى  و تا روز جزا بر تو لعنت باشد.[1]

ابلیس پس از این نفرین به اسفل السافلین –که پست ترین مرتبه هستی است- هبوط کرد.

در هر حال ، امام(ع) شیطان را در همه جا حاضر دیده است، از خدا هدایتی همه جانبه خواسته تا هیچ نقطه ای باقی نماند که شیطان بتواند از آن عبور کند.

 

پی نوشت:

شهود و شناخت  آیةالله ممدوحی کرمانشاهی جلد2 صفحه 130



[1]  سوره حجر آیه 34و35

  • سعید شریف دینی

حیاط حیوانی و دانش در هستی به یک پایه اند بلکه از یک مایه که هر دو گروه یک طبق اند، و آموخته یک سبق اند، و زاده یک بقعه و بیاد یک رقعه، تا آن به یک زائد و بر این یک بیفزایند؛ و چون این یک را نقصان پذیرد آن یک راه زوال گیرد و بی شبهه، چندان که حجاب طبیعت و کدورت جسمانیه کمتر شود قوت دانش افزوده گردد، و نیروی ادراک زیاده آید و پس از خراب تن و فراق بدن، بی شک، رفع حجب شود و دفع موانع گردد، پس ادراک نفس قوی شود و قوه زندگی نیز او را روزی گردد و نصیب شود.

پی نوشت:

انجمن دانش، صفحه124

خزینه الجواهر نهاوندی جلد2 ص1110

  • سعید شریف دینی