بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

«فَأیْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِیمٌ»؛ با در نظر گرفتن آنچه در بند پشین بیان شد، شایسته است چنین گفته شود: جمله­ ی «فَأیْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ» یک مفهومِ عام بوده و از شمول و اطلاق برخوردار است، زیرا فیضِ مطلقِ حضرت سبحان در جمیع جهات و همه­ ی مکان­ها جاری، و هیچ جهت یا مکانی نیست که خالی از فیض حضرتش باشد. و در واقع رمز و راز این سخن که انسان به هر سو رو کند به وجه الله نظر افکنده، با جمله­ ی «إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِیمٌ» کامل شده است؛ چرا که احاطه­ ی علمی خداوند فراگیر بوده، هر کار و حادثه ­ای را- در هر زمان و مکانی که واقع شود- زیر پوشش خود دارد.

آری، فیضِ خدای فیاض فراگیر بوده و هیچ جا از فیض او خالی نیست، چنان­که در آیه­ ی ۲۵۵ از سوره ی بقره این­گونه فرمود: «وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّماواتِ وَ الْأرْض»، و در آیه ­ی ۱۵۶ از سوره ­ی اعراف نیز چنین فرمود: «وَ رَحْمَتی‏ وَسِعَتْ کُلَّ شَیْ‏ء»، خدائی که علیم است و می­داند مخلوقاتش به کدام سمت، رو کرده­اند.[1]

چنان­که از نظر ما؛ کلماتی از قبیل «صبغة الله، کلمة الله، شراب طهور، صراط الله، لقاء الله و ...» نیز همگی از مصادیق فیض مطلقِ خداوند است. بنابراین هرآنچه به جلال و جمال و کمالِ حضرت حق مربوط شود، همه و همه در محیط و دایره ­ی إفاضاتِ حضرتش بوده و از اطلاقاتِ رسمیِ فیضِ حق است.



[1]. برای اطلاعات بیشتر، ر.ک: جوادی آملی، عبدالله(1385هـ ش)ج 6، ص ۲۶۸-۲۶۶.

  • سعید شریف دینی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی