بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

«مَا نَنسَخْ مِنْ ءَایَةٍ أوْ نُنسِهَا نَأتِ بِخَیر»؛ به دو دلیل می­توان ادعا نمود؛ قرآن، مخلوق خداوند بوده و قدیم و أزلی نیست:

الف) اگر قرآن کریم أزلی باشد لازمه ­اش این خواهد بود که ناسخ و منسوخی نداشته باشد، چنان­که از کلمه ­ی «نَنسَخْ... أوْ نُنسِهَا» نیز چنین استفاده می‌شود که قرآن أزلی نیست زیرا ناسخ، متأخر از منسوخ است. از این­رو تقدیم منسوخ بر ناسخ ایجاب می‌کند که قرآن، کلامی حادث باشد.[1]

ب) عنوانِ «خَیر» در جمله «نَأتِ بِخَیْرٍ»، نشانه­ ی مخلوق بودن قرآن است. به جهت آن که اگر قرآن قدیمی و ازلی می­بود آنگاه دیگر هیچ آیه ­ای را نمی­توانستیم «خَیر» بنامیم؛ زیرا- چنان­که مرحوم طبرسی در بیان این واژه فرمود- مقصود جمله­ ی مزبور چنین خواهد بود: بهتر از آن را برای شما در زمانِ دوّم می­آوریم؛ یعنى آن آیه برای شما در زمانِ دوّم- نسبت به زمانِ اول- از لحاظ مصلحت، بهتر یا مانند آن است.[2]



[1]. برای اطلاعات بیشتر، ر.ک: فخر رازى، محمد بن عمر(1420هـ ق)ج‏3، ص642.

[2]. طبرسى، فضل بن حسن‏(1372هـ ش)ج‏1، ص349.

  • سعید شریف دینی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی