بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

«رَسُولاً مِّنهُم»؛ ضمیر در «مِنهُم» به کلمه­ ی «ذرّیة» در آیه ­ی پیشین باز می­ گردد.[1] بنابراین، ذریّه ­ی حضرت ابراهیم علیه السلام  از چنان لیاقتی برخوردار می ­شوند که به مقام نبوت و رسالت برسند.

سؤال: آیا در دعای حضرت ابراهیم   که مقام نبوت و رسالت را برای ذریّه­ ی خویش درخواست نمود، نوعی تعصب نهفته نیست؟

جواب: برخی به این سؤال چنین پاسخ داده­ اند که اگر این فعلِ حضرت را هم حمل بر تعصب کنیم، یک نوع تعصبِ ممدوح و نیکو است. چون مقصد و مقصود حضرت ابراهیم علیه السلام  این است که هم دین الهی حفظ شده و سالم به دست آیندگان برسد و هم این که حفظ دین در خاندان وی باشد.[2]

  به­ علاوه؛ مقام نبوت و رسالت یک مسئولیت خطیر است با زحمات، رنج­ها، مرارت­ها و خونِ دل­ خوردن­ هایی که هر پیامبری باید در طول رسالت خویش همه­ ی این مسائل بر دوش کشیده، انسان­ها را از منجلاب گمراهی بیرون آورده و به سوی نور و هدایت رهنمون سازد، نه این که یک وسیله­ ی باشد برای کسب مال و منال و چیزهایی از این قبیل.

بنابراین، بر عهده گرفتن این مقام خطیر و سرنوشت­ساز، نیازمند به یک نسل پاک، نورانی و هدایت شده دارد، و چه نسلی پاک­تر، نورانی­تر و هدایت شده­تر از نسلی که به یک پیامبر عظیم الهی برسد.

آری، ابراهیم علیه السلام  پدر مسلمانان است و تحول خاتمیت ادیان با اسلام ناب محمدی صل الله علیه و آله قرین می­ گردد. آن حضرت می­دانست که شخصی به نام محمد صل الله علیه و آله خواهد آمد؛ پیامبری که با آمدن او، مقام رسالت به پایان رسیده و حلقه ­ی تشریع دین نیز به انتهای خود می­رسد؛ پس، از خداوند چنین درخواست نمود که خاتم الانبیاء و الرّسل را از نسل و ذریه­ی پاک او قرار دهد. و به همین جهت بود که بارها نبی مکرم اسلام صل الله علیه وآله می­فرمود: «أنَا دَعْوَةُ أبِی إِبْرَاهِیمَ علیه السلام»،[3] یعنی من دعای پدرم ابراهیم علیه السلام  هستم. یا این که می­فرمود: «أنَا دَعْوَةُ إِبْرَاهِیمَ وَ بِشَارَةُ عِیسَى‏»،[4] چنان­که در آیه­ ی 6 از سوره­ ی صف می­ فرماید: «وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتی‏ مِنْ بَعْدِی اسْمُهُ أحْمَدُ».

بنابراین، مشهور و قریب و به اتفاق مفسران در مورد کلمه­ ی «رَسُولا» در آیه ­ی مورد بحث چنین گفته­اند: مقصود، حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی صل الله علیه و آله بوده است.[5]


[1]. قرشی، سید علی اکبر(1377هـ ش)ج‏1، ص242؛ صادقى تهرانى، محمد(1419هـ ق)ص20؛ حسینی شیرازی، سید محمد(1423هـ ق)ص31.

[2]. جوادی آملی، عبدالله(1385هـ ش)ج7، ص86 و 87.

[3]. طبرى، محمد بن جریر(1415هـ ق)ص649؛ ابن حیون، نعمان بن محمد مغربى‏(1385هـ ق)ج‏1، ص34؛ مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى‏(1403هـ ق)ج12، ص92.

[4]. ابن شهر آشوب مازندرانى، محمد بن على(1379هـ ق)ج‏1، ص232.

[5]. بیضاوى، عبدالله بن عمر(1418هـ ق)ج‏1، ص106؛ اندلسى، ابوحیان محمد بن یوسف(1420هـ ق)ج‏1، ص625؛ ابن عجیبه، احمد(1419هـ ق)ج‏1، ص166.

  • سعید شریف دینی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی