بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

«مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ»؛ بعد از آن که حضرت ابراهیم علیه السلام  از خدای خویش امنیت و روزی را برای اهل مکه درخواست نمود، ذهنش به این نکته معطوف شد که در آینده نیز ممکن است- همانند هر دوره و برهه از زمان- مردم مکه به دو دسته­ی «مؤمن» و «کافر» تقسیم شوند؛ که در این صورت دعای مزبور شامل هر دو دسته خواهد شد. در حالی که آن حضرت، پیش­تر از گروه کافران و بت­ پرستان برائت جسته بود. چنان­که خدای تعالی نیز در آیه­ ی 114 از سوره­ ی توبه به این مطلب اشاره کرده و می­فرماید: «فَلَمَّا تَبَیَّنَ لَهُ أنَّهُ عَدُوٌّ لِّلَّهِ تَبَرَّأ مِنْهُ»، به همین جهت حضرت، در این­جا دعای خود را مقیّد نمود. چنان­که خدای تعالی از زبان ایشان این­گونه فرمود: «مَنْ آمَنَ مِنْهُم»، یعنی؛ خدایا روزی را تنها به مومنین از اهل مکه ارزانی ده.

سؤال: چرا حضرت ابراهیم علیه السلام  بدین شکل دعا نمود، و نفرمود: «وَ ارزُق مَن آمَن مِن أهلِه مِن الثَّمَرات»؟

مرحوم علامه در جواب به پرسش می ­نویسد: مقصود و مطلوب آن حضرت این بود که کرامت و حرمتى براى شهر مکه- که بیت الحرام در آنجاست- از خدای تعالی گرفته باشد، و لهذا مقصود حضرت اهل مکه نبود. جهتش هم این بود که خانه­ی خدا در سرزمینى واقع شده که کشت و زرعى در آن واقع نمى‏شود، و اگر این درخواست از جناب ابراهیم علیه السلام صادر نمی­شد، این شهر هرگز آباد نشده و کسى هم در آن­جا دوام نمى‏آورد. حاصل آن که؛ حضرت ابراهیم علیه السلام  درصدد بود تا با دعاى خود شهر مکه را معمور، و خانه­ ی خدا را آباد نماید.[1]


[1]. طباطبایى، سید محمد حسین‏(1417هـ ق)ج‏1، ص282.

  • سعید شریف دینی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی