بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

«قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى»؛ این جمله در حقیقت، پاسخی به یهودیان است.[1] بنابراین، خطابِ «قُل» در این بخش از آیه بازگو کننده­ی وظیفه و مسئولیت پیامبر اکرم صل الله علیه و آله در حوزه­ ی تبلیغ دین است، از این­رو مقصود از کلمه­ ی «هُدَی»؛ دین خدا، و مقصود از «الهُدَی»؛ راه حق، طریق نجات[2] و هدایتی است که سعادت دنیا و آخرت را رغم می­زند.[3]

جمله­ ی «هُوَ الهُدی» اسمیّه است، و ضمیر فصلِ «هُوَ» مبتدا، به «هُدَى اللَّهِ» باز می­گردد. همچنین؛ کلمه­ ی «الهُدَى» اسم مصدر- خبر براى ضمیرِ فصل- و جمله­ ی اسمیّه­ ی مذکور خبر براى «إنّ» است؛[4] قرار گرفتن ضمیر فصل میان اسم و خبرِ «إنّ» و نیز آمدنِ خبر با الف و لام، مفید حصر است.[5] بر همین اساس آیه­ ی شریفه در صدد بیان این مهم است که مفهومِ حقیقِی هدایت و طریقه­  ی پرستش آفریدگار، تنها در پیروى از دین اسلام و قرآن کریم منحصر است. بنابراین، لازمه­ ی حصر آن است که حقیقتِ دین یهود و نصاری جز ضلالت و پیروى از هوى و خیالات واهیه نیست.[6] معلوم می­گردد که ملت آنان از هدایت و راه سعادت خالى و تهی است.[7] در حالی که راه و رسم پیامبر اسلام صل الله علیه و آله بر اساس وحی الهی بوده و تنها قانونی است که می‌تواند سعادت بشر را تضمین و تأمین نماید.



[1]. مترجمان(1377هـ ش)ج‏1، ص161؛ طنطاوى، سید محمد(1407هـ ق)ج‏1، ص262؛ همچنین، ر.ک: آلوسى، سید محمود(1415هـ ق)ج‏1، ص368.

[2]. طیب، سید عبدالحسین‏(1378هـ ش)ج‏2، ص173.

[3]. طنطاوى، سید محمد(1407هـ ق)ج‏1، ص262.

[4]. حسینى همدانى، سید محمد حسین(1404هـ ق)ج‏1، ص۳۱۵.

[5]. جوادی آملی، عبدالله(1385هـ ش)ج۶، ص۳۶۸ (پاورقی).

[6]. حسینى همدانى، سید محمد حسین(1404هـ ق)ج‏1، ص۳۱۵ و ۳۱۶.

[7]. طیب، سید عبدالحسین‏(1378هـ ش)ج‏2، ص173.

  • سعید شریف دینی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی