بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

بر آستان حضرت دوست

مطالب علمی و مذهبی

اقسامِ «طمع» در قرآن کریم در آیه ی 75 سوره ی بقره

سه شنبه, ۳ مرداد ۱۳۹۶، ۰۵:۲۵ ب.ظ

«أ فَتَطْمَعُونَ»؛ با عنایت به آیات شریفه ­ی قرآن کریم- و از جمله آیه­ ی شریفه­ ی مورد بحث- طمع به سه بخش تقسیم می­شود:[1]

الف) «طمع نسبت به شئ محبوب»؛ اگر چیزی نزد خدای تعالی محبوب باشد خداوند طمع داشتن نسبت به آن را ترغیب می­ کند. چنان­که فرمود: «وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً»«اعراف/56»، و فرمود: «وَ الَّذِی أطْمَعُ أن یَغْفِرَ‌ لِی خَطِیئَتِی یَوْمَ الدِّینِ»«شعراء/82».

ب) «طمع نسبت به شئ مبغوض»؛ اگر چیزی در نزد حق تعالی مبغوض باشد، خداوند نیز طمعِ داشتن نسبت به آن را منع می­کند. چنان­که فرمود: «فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَ‌ضٌ»«احزاب/32».

ج) «طمعِ بی­اثر و بی­فایده»؛ که تنها ارشاد به بی­اثر بودنِ آن است نه ناظر به حرمت آن- تا متعلقِ نهیِ مولوی باشد- چنان­که فرمود: «أ فَتَطْمَعُونَ أنْ یُؤْمِنُوا لَکُمْ»«آیه­ی مورد بحث».

بنابراین، آیه­ ی شریفه­ ی مورد بحث می­فرماید: طمعِ شما مؤمنان نسبت به ایمان آوردن یهودیانِ مدینه، طمعی بی اثری و بی­فایده است، زیرا ایمان و هدایت منوط به دو چیز است: یکی، قلبِ بیدار و دیگری، گوش شنوا؛ و این دو، چیزی است که یهود فاقد آن بود. دلیلِ سخن مزبور هم آیه­ ی ۳۷ از سوره­ی قاف است که فرمود: «إِنَّ فِی ذَلِکَ لَذِکْرَ‌ى لِمَن کَانَ لَهُ قَلْبٌ أوْ ألْقَى السَّمْعَ وَ هُوَ شَهِیدٌ»«ق/37». بنابراین، هر کسی که دل بیدار و گوش شنوا ندارد امید به هدایت و ایمانش نداشته باشید چه این که آیات الهی در او اثری نخواهد داشت.



[1]. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله(1385هـ ش)ج۵، ص۲۷۵ و ۲۷۶.

  • سعید شریف دینی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی